N.M

I
çiçek dediğin kapalı durur.
yoksa vaktini soğuruyorlar saatinin ya suyla ya karayla, bütün sevgililer.

birden çalıyorlar örtülerini kusurunun,ya devle ya cüceyle.

II
ben o zaman dutlarımı yiyordum, susku ve güzellik için, dönüşüyordum bir bülbüle kanadından kalem sunan,
yazı çağırıyordum ve biliyordum yine yeğdir kapanması çiçeğin.

III
bir bütün yastığımız bile yoktu,
birliktelik yüzünün görünmez tansığını iliştirebileceğimiz.
herkes yineliyordu, "bu ne çok renk yüzünüzde,
böyle ışıltı -yitmek bakmak-"
oysa renk demetleri ölümlerimizdi birlikte,
içine gizlendiğim ve orada değillendiğim! 

eylül,81
Nilgün Marmara-Daktiloya Çekilmiş Şiirler